به عبارت ديگر : اگر ما بين اجزاء جمله‌ها و كلام و آيات ، ارتباط معنوى مناسب با فواصل و مقاطع و خواتيم آن نباشد ، لازم مىآيد كه الفاظ و كلمات و فواصل آيات ، از جهت لفظى ، بدون تناسب و منفك از هم باشد . و اين خلاف فصاحت و بلاغت است . و اين از ساحت اقدس قرآن كريم ، قطعا به دور است . بنابراين ، فواصل قرآن كريم ، خارج از اين چهارچوب نخواهد بود ، ولى همه اين حقايق ، روشن و ظاهر نيست ، بلكه برخى از آن امور ، روشن و برخى از آن با تأمل و دقّت فراوان براى ذوى الالباب ، قابل درك و كشف است » « 1 » .

--> ( 1 ) البرهان فى علوم القرآن ، ج 1 ، ص 78 .